Methode

 

De methode Interactieve Zelf Resonantie vindt zijn oorsprong in het werk van de Duitse psycholoog en psychotherapeut Franz Ruppert en is door Interakt in Nederland geïntroduceerd. De theoretische uitgangspunten van deze methodiek zijn gebaseerd op erkende hechtings-en traumatheorieën. Het door Ruppert ontwikkelde traumamodel vormt een belangrijke basis.

 

We spreken van een trauma als er zich een gebeurtenis voordoet die voor ons te groot en te overweldigend is om op dat moment in onze psyche te kunnen integreren. Of een ervaring voor ons traumatisch is, hangt samen met onze psychische ontwikkeling, onze draagkracht en onze veerkracht. Het is niet zozeer de gebeurtenis an sich, maar wat de gevolgen zijn voor de persoon. Onze normale stressresponsen van vechten en vluchten schieten te kort. In fracties van seconden wordt daarover een inschatting gemaakt. De overmacht is te groot en we zijn op dat moment volledig kansloos. Een gevoel van totale machteloosheid en hulpeloosheid maakt zich van ons meester. De bijbehorende gevoelens van pijn, verdriet, angst, verlatenheid, etc. zijn niet te dragen en niet om uit te houden. Dan wordt een inwendig noodscenario actief. Dat is geen bewuste keus, maar een automatische respons.

”MEER...”

We zullen gaan bevriezen of verstarren. De bijbehorende traumagevoelens splitsen we af naar ons onbewuste (dissociatie), weg uit onze herinnering. Deze worden opgeslagen in het zogenoemde traumadeel. Op dat moment levensreddend voor ons. We nemen onmiddellijk onze toevlucht tot overlevingsstrategieën en zo ontstaan de overlevingsdelen. Door deze afsplitsingen ontstaat de driedeling in onze persoonlijkheid. De overlevingsdelen hebben primair de functie om ons te beschermen tegen overprikkeling, waaraan we zouden kunnen overlijden. Echter, overlevingsdelen verdwijnen niet vanzelf. Ze zullen actief blijven in elke situatie die dan ook maar een klein beetje lijkt op de situatie van weleer. Dat kan zelfs gebeuren, ook al is de feitelijke herinnering van toen uit ons bewustzijn verdwenen. Een geur, een geluid of een aanblik wordt dan een trigger, die ons innerlijk alarmsysteem in werking stelt en de overlevingsdelen activeert. Zo kunnen er belemmeringen en blokkades ontstaan, die ons beletten voluit deel te nemen aan het leven.

 

Het proces van IZR© start met het verwoorden van een verlangen. In een zin formuleer je met door jouw gekozen woorden je verlangen, je vraag of je doel. Naast de feitelijke betekenis, heeft ieder woord ook een persoonlijke betekenis, afkomstig uit je eigen innerlijke (onbewuste) beeld. Dit kunnen beelden zijn die verwijzen naar een vroegkinderlijke periode. Door voor de woorden personen op te stellen kunnen er door resonanties bij de ander gedachten, gevoelens, en lichamelijke sensaties ontstaan die een afspiegeling zijn van wat er in jou omgaat. De interacties die tussen jou en de resonantiepersonen plaatsvinden, laten zien welke dynamieken er spelen, welke innerlijke tegenstrijdigheden er zijn, en ook kan er helderheid komen wat de functie is van de afzonderlijke delen. Door in deze innerlijke spiegel te kijken, inzicht te verkrijgen in het ontstaan van wat jou heeft belemmerd en opnieuw contact te maken met afgesplitste gevoelens en delen van je persoonlijkheid, kan er integratie en heelheid ontstaan, een opnieuw thuiskomen bij jezelf. Het spreekt voor zich dat dit een proces is dat vraagt om zorgvuldige afstemming, behoedzaamheid, en respect.  

”MINDER...”

Aanbod

 

Persoonlijke ontwikkeling individueel en in groepen:

 

Relatiegerichte vragen

Heb je een verlangen op het gebied van je relatie of heb je geen relatie en wil je dit wel graag? Misschien stagneert er iets in je relatie, waardoor je niet gelukkig (meer) bent. Misschien twijfel je of je relatie nog toekomst heeft? Onbewust lopen we rond met een innerlijke blauwdruk van onze ideale partner. Kijkend door die bril zien we de ander niet echt. En andersom geldt hetzelfde. Het ideale plaatje dat de ander van ons heeft gecreëerd, strookt niet met wie we echt zijn. Met behulp van IZR© kun je bovenstaande en andere vragen over je relatie samen met je partner (of alleen) onderzoeken.

Studie- en werk gerelateerde thema’s

We lezen er de laatste tijd veel over. Hoge studie- , werk- en prestatiedruk. De lat vanuit de maatschappij komt steeds hoger te liggen, waardoor we zelf de lat ook steeds hoger leggen. Meedoen, je waarmaken, erbij horen. Niet alleen wordt er veel van ons gevraagd en verwacht, ook wijzelf willen ons onderscheiden. Het lijkt erop dat je er pas werkelijk bij hoort als je jezelf onderscheidt. Er is bijna geen tijd om je af te vragen: “Wil ik dit wel, past wat ik nu doe, of hóe ik het doe wel bij me, sluit het aan bij mijn talenten en potentie?” Met andere woorden: “Draagt dit werkelijk bij aan mijn zelfrealisatie?” We ondersteunen je graag bij het vinden van de antwoorden.

Vragen op het gebied van opvoedondersteuning

Opvoeden doe je maar één keer. Je kunt het niet overdoen. Soms weet je je geen raad met het gedrag van je kind en twijfel je of je wel een goede ouder bent. Misschien houdt jouw kind zich met zijn moeilijk verstaanbare gedrag jou onbewust een spiegel voor en heb je niet voldoende zicht op zijn onderliggende boodschap. Misschien ontbreekt het je even aan helderheid, omdat je op iets van jezelf geraakt wordt. In die zin zijn kinderen soms je beste ‘therapeuten’. Het kan ook zijn dat je kind en jij allebéi iets nodig hebben. Opvoedingsvragen kunnen op het eerste gezicht complex en ondoorzichtig lijken. Waar te beginnen? Met behulp van IZR© kun je inzicht krijgen in de essentie van jouw vraag.

Vastlopen in emoties

Hoe we met onszelf en onze emoties omgaan leren we in onze allereerste relaties, die met onze ouders. Als onze ouder ons opvangt, helpt kalmeren, woorden geeft aan hoe we ons van binnen voelen, leren we niet alleen onszelf en onze emoties kennen, maar leren we ook onze emoties te hanteren. Stagneert er iets in dit vroege leerproces, dan kleurt dat ons innerlijk beeld dat we van onszelf en van anderen ontwikkelen. We kunnen vastlopen, omdat we onze emoties te weinig erkennen, en daardoor onze onderliggende behoeftes verwaarlozen. We kunnen ook vastlopen, omdat de intensiteit van een emotie met ons een loopje neemt en we de grip op onszelf verliezen. Wat gaat er werkelijk in ons om, hoe ziet ons innerlijk plaatje er uit, en wat wil ik dan alsnog leren?

Psychische en psychiatrische klachten

Psychische en psychiatrische klachten kun je op verschillende manier benaderen. Acute zorg is noodzakelijk als de symptomen of de klachten dusdanig veel lijdensdruk veroorzaken dat vermindering van de symptomen eerst nodig is.

Klachten die meer langdurig van aard zijn vragen om een benadering die niet alleen kijkt naar de cliënt, maar ook naar zijn geschiedenis . Wanneer klachten het gevolg zijn van ingrijpende ervaringen is het van belang om te zoeken naar de oorsprong en de oorzaken. Dit is een proces waarin de cliënt als persoon centraal staat, zelf actief is en waarin zijn autonomie wordt gewaarborgd. Het tempo en de draagkracht van de persoon zijn leidend voor de stappen die de persoon kan zetten in het eigen proces. De traumatische ervaringen kunnen vaak verwijzen naar een periode van lang geleden.

 

”MEER...”

Bij vroegkinderlijke trauma’s gaat het om langdurende traumatisering binnen de interpersoonlijke context. Met andere woorden: traumatisering door diegenen die het kind in feite hadden moeten beschermen. Experts geven de volgende omschrijving:

Bij vroegkinderlijke traumatisering gaat het om de schadelijke psychologische, biologische en sociale gevolgen van (een combinatie van) stressvolle en potentieel traumatische gebeurtenissen tijdens de kinderjaren. Deze gebeurtenissen zijn aanhoudend, langdurig, binnen de interpersoonlijke context en met verstoring van de ontwikkelingsfasen.

 

Voorbeelden :

  • Mishandeling (emotioneel, fysiek, seksueel);
  • Aanhoudende en langdurige verwaarlozing (psychisch, pedagogisch, fysiek);
  • Getuige zijn van aanhoudend en langdurig geweld in het gezin;
  • Verkeren in oorlogsomstandigheden en / of hebben moeten vluchten;
  • Meerdere traumatische verliezen (met als gevolg voortdurende verstoring van (de kwaliteit van) de hechtingsrelatie).

 

Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering heeft ernstige gevolgen voor de ontwikkeling van het kind, de wijze waarop men op volwassen leeftijd latere stressvolle situaties het hoofd biedt, en voor de regulatie van emoties en gehechtheidsrelaties. Uit grootschalige epidemiologische onderzoeken blijkt dat volwassenen die in hun kinderjaren chronisch getraumatiseerd zijn een algemene psychische, somatische en maatschappelijke kwetsbaarheid hebben. De relatie tussen chronische traumatisering in de kinderjaren en gezondheids- en maatschappelijke problemen in de volwassenheid is het sterkst bij een combinatie van meerdere vormen van traumatisering.

 

Onvolledige verwerkte traumatische ervaringen en heftige emoties kunnen grote gevolgen hebben voor de rest van je leven.

 

Voorbeelden van psychische klachten en symptomen kunnen zijn:

  •  Onrust, prikkelbaar, concentratie problemen, geen focus
  • Emotionele beperkingen en blokkades; vastzittende emoties en nare gevoelens
  • Posttraumatische stress stoornis (PTSS)
  • Angsten en fobieën; paniek, dwangstoornis, sociale angsten,
  • Verslavingen;
  • Eetproblemen;
  • Depressies,
  • Persoonlijkheidsproblematiek

 

 

We maken allemaal gebeurtenissen mee in ons leven die zeer onprettig waren. Tijdens deze gebeurtenissen zetten we ons schrap, houden onze adem in, bouwen we spanning op en schiet er adrenaline door ons lichaam. Dit zijn overlevingsreacties van ons lichaam. Voorbeelden hiervan zijn: Vechten, vluchten, verdedigen, bevriezen, verlammen of dissociëren. Tijdens het vechten, vluchten en verdedigen ontladen we de opgebouwde spanning. Ook kan de spanning ons lichaam verlaten doordat we gaan trillen of beven. Dit is een gezonde manier om het trauma achter ons te laten.

 

Maar het gebeurt helaas maar al te vaak dat de negatieve energie en de spanningen in ons lichaam achterblijven. Deze zet zich vast in het lichaam. Als de spanning zich vastzet treedt er een traumanoodmechanisme in werking.

 

Voorbeelden van overlevingsreacties:

  • Verstarren, verstijven
  • Ademhaling stagneert
  • Verlamming treedt op bij heftige fysieke pijn. Ons lichaam wordt dan gevoelloos, om de fysieke pijn te onderdrukken
  • Dissociëren is een staat waarin we van ons emotioneel gevoel en lichaam weggaan

 

”MINDER...”

Verlies en rouw

Door de onvermijdelijke veranderlijkheid van het leven kunnen we soms onverwachts en plotseling, geconfronteerd worden met het feit dat niets echt blijvend is. Door ziekte, overlijden, een scheiding, ontslag, een verhuizing, kunnen onze leefomstandigheden dusdanig veranderen dat niets meer hetzelfde lijkt. Het verlies of de breuk, stelt ons voor de taak om ons te verhouden tot het verdriet, de pijn (ook lichamelijk) en de gevoelens van machteloosheid ten aanzien van het onomkeerbare. Een afdoend antwoord hierop hebben we niet. Voor ieder is dat een uniek en persoonlijk proces. Met behulp van IZR© kun je wel onderzoeken hoe je dat proces met jezelf aangaat, welke innerlijk dynamiek er speelt en hoe je verder kunt met je leven.

Burn-out en bore-out

Soms loop je helemaal over. Vermoeidheid, prikkelbaarheid, piekeren en slecht slapen gaan hand in hand. Of je hebt juist het tegenovergestelde en je functioneert op je automatische piloot, alles gaat langs je heen. Oppervlakkig gezien ligt de  ’boosdoener’ voor de hand. De constante druk van moeten presteren of van de andere kant te weinig uitdaging ervaren, vraagt veel van ons en gaat op den duur zijn tol eisen. Onze strategieën om stress te hanteren worden zowel psychologisch als fysiologisch in de baby- en dreumestijd vastgelegd. Inzicht in hoe je in dit patroon terecht bent gekomen geeft richting aan weg naar herstel. Welke onderliggende dynamieken spelen er?

Voedings- en eetproblematiek

Wat betekende eten in ons gezin, in onze cultuur en wat werd er gekoppeld aan eten?  Is gastvrijheid synoniem aan een gevulde tafel? Moesten we ons bordje leegeten? Kregen we een snoepje voor de pijn of als troost? Welke boodschappen kregen we hierover mee in het gezin waarin we zijn opgegroeid en hoe zijn wij onbewust trouw aan deze “afspraken” van vroeger? Kortom, genoeg vragen over eten zonder dat het over diëten gaat. Hoe is op een dieper niveau onze relatie met eten?

Training en scholing:

Basistraining Interactieve Zelf Resonantie (IZR©)

In deze training maak je kennis met de basisbegrippen uit de methode Interactieve Zelf Resonantie. De korte afwisseling van uitleg, theorie en oefeningen en daarnaast onderzoek aan de hand van eigen vragen, maken deze training geschikt voor iedereen die aan zijn of haar eigen proces wil werken. Voor mensen die met mensen werken en voor professionals die de intentie hebben deze methode zelf te gaan gebruiken biedt het een kader voor een eerste kennismaking met de methode.

Verdiepingstraining IZR©

In ontwikkeling

Psycho-educatie

Desgewenst geven we tijdens al onze activiteiten psycho-educatie. Ook kan daarvoor een individuele afspraak worden gemaakt. Psycho-educatie kan om verschillende redenen wenselijk zijn. De methode waarmee wij werken baseert zich op erkende hechtings- en traumatheorieën. Extra uitleg daarover kan helpend zijn om tot een eigen onderzoeksvraag te komen. Als je het ook met je ‘hoofd’ kunt begrijpen, kan dat ondersteunend werken in je proces. Theoretische bedding verschaft mogelijk net dat stukje veiligheid en zekerheid om je je op het eigen ‘onbekende terrein’ te durven begeven.

Supervisie

Als je als taak hebt mensen te begeleiden / te ondersteunen in persoonlijke- en ontwikkelingsvragen, kunnen er door resonanties bij jou ongewild parallelle processen ontstaan. Tijdens supervisie kijken we met elkaar wat van jou en wat van de ander is en staat het eigen proces daarin centraal. Dat kan individueel of in teamverband.

Lezingen en themabijeenkomsten

Regelmatig vinden themabijeenkomsten plaats binnen IntraFlektie. Tijdens deze bijeenkomsten wordt een korte theoretische inleiding gegeven over het thema en is er ruimte voor een aantal opstellingen en/of oefeningen. Enkele voorbeelden van thema’s die dit of volgende kalenderjaar aan de orde gaan komen zijn:

  • Kwetsen en gekwetst worden
  • Omgaan met verlies
  • Zelfvertrouwen of “ben ik wel goed genoeg”
  • Opgebrand en uitgeblust (6 oktober 2018)
  • Partnerrelaties
  • Voeding
  • Lichamelijke klachten
Samenwerkingsvraagstukken

“Als samenwerken lastig en niet vanzelfsprekend voor je is, welk alternatief heb je dan?!”

 

Hoe klein een samenwerkingsverband ook is, er is altijd sprake van een team en dus van samenwerken. Basisvoorwaarde voor een goede samenwerking is veiligheid. Hoe zijn we als teamleden verantwoordelijk voor de onderlinge veiligheid?

 

Het team is geen doel op zich, maar een middel om tot resultaten te komen. Direct na de geboorte maakt iemand al deel uit van een eerste groep, genaamd “het gezin”. Daar deed je je eerste ervaringen op als groepslid en leerde je je eerste vaardigheden op weg naar samenwerking. Of niet, natuurlijk! Van jongs af aan maak je deel uit van allerlei groepen. Ben je als groepslid in staat je te verbinden zonder je identiteit en autonomie tekort te doen?